ŽiÄ�a je srpski srednjovekovni manastir iz prve polovine XIII veka, koji se nalazi u blizini Kraljeva. Podigao ju je prvi kralj Srbije iz dinastije Nemanjića, Stefan Nemanjić, a znaÄ�ajnu ulogu u njenom podizanju imao je i njegov brat, Sveti Sava. Upravo tu krije se odgovor na jedno pitanje - zašto je ŽiÄ�a baš crvene boje?

Posle sticanja crkvene samostalnosti 1219. godine, u ŽiÄ�i je smešteno sedište autokefalne srpske arhiepiskopije. PoÄ�etkom poslednje decenije XIII veka, manastir je stradao u napadu Tatara, posle Ä�ega je sedište arhiepiskopije preneto u Svete Apostole kod Peći, a sam manastir je poÄ�etkom XIV veka obnovio kralj Milutin.

Tokom srednjeg veka, u ŽiÄ�i su ustoliÄ�avani episkopi i ovenÄ�avani kraljevi iz dinastije Nemanjića, zbog Ä�ega je poznata i kao "Sedmovrata". SliÄ�no, glavna manastirska crkva, posvećena je Vaznesenju Hristovom (Svetom Spasu), pa se u struÄ�nim spisima još naziva i Spasova crkva iako je ovo uglavnom nepoznato.

Ono što većina ljudi prvo primeti kada je u pitanju ova impozantna graÄ‘evina jeste njena boja. Jer, nema baš puno manastira u Srbiji, a ni na svetu koji su tako intenzivno crvene boje.

O tome kako je do ovoga došlo postoji zanimljiva priÄ�a.

Naime, Ži�u je podigao prvi kralj Srbije iz dinastije Nemanjića, Stefan Nemanjić, a zna�ajnu ulogu u njenom podizanju imao je i njegov brat, Sveti Sava.

On je jedno vreme boravio na Svetoj Gori, a po povratku iz Nikeje u Srbiju 1220. godine naredio je izvesne promene u arhitektonskom izgledu crkve. U trećoj deceniji XIII veka crkva je premalterisana i obojena u crveno.

IstoriÄ�ari umetnosti smatraju da je to bila upravo ideja Svetog Save koji je na Svetoj Gori video hramove kao što su Lavra i Vatoped koji su bili crveni. Tamo se i upoznao sa verovanjem da crkva poÄ�iva na krvi muÄ�enika i da je to simboliÄ�ni oživotvoreno u boji crkava i nakon toga je zahtevao od majstora da i ŽiÄ�u oboje na isti naÄ�in.