Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici 12. novembra obeležavaju praznik posvećen Svetom kralju Milutinu, jednom od najznačajnijih srpskih vladara iz dinastije Nemanjića.
Stefan Uroš II Milutin Nemanjić bio je kralj Srbije i jedan od najmoćnijih srednjovekovnih vladara. Bio je mlađi sin kralja Uroša I, mlađi brat kralja Dragutina i otac kralja Stefana Dečanskog.
Rođen je oko 1253. godine, a preminuo 29. oktobra 1321. godine u Nerodimlju, kod današnjeg Uroševca.
Tokom gotovo četiri decenije njegove vladavine, srpska država značajno je proširila svoju teritoriju. Srbija je započela širenje prema jugu na račun Vizantije, a mirovnim sporazumom iz 1299. godine uspostavljena je granica na liniji Ohrid–Prilep–Štip. Time su srpskoj državi pripali severni delovi današnje Albanije i veliki deo današnje Severne Makedonije.
Milutin je vodio uspešne ratove i protiv Bugara, od kojih je osvojio Braničevo sa Kučevom, kao i protiv Tatara.
Ostao je upamćen i po velikom zadužbinarskom radu. Podigao je i obnovio brojne crkve i manastire, među kojima se posebno izdvajaju manastir Gračanica i Crkva Svetog Đorđa u Starom Nagoričanu. Zbog svog doprinosa pravoslavlju i zadužbinarstva, kanonizovan je 1324. godine, dve i po godine nakon smrti, i dobio je naziv Sveti kralj.
Molitva Svetom kralju Milutinu:
„Na Zemlji si svom dušom zavoleo Hrista i Njegove si zapovesti sačuvao. Kao reka si bogato napojio siromašne milosrđem, sačuvavši svoj narod. I grob sa tvojim moštima mirisna isceljenja svima podaje: Zato te molimo, Sveti Milutine, isprosi dušama našim veliku milost.“
